Wszystko co musisz wiedzieć o tworzeniu tras
Na dobry początek
Nie chodzi o tworzenie trasy „pod linijkę”. Chcemy po prostu, żeby była legalna, ciekawa i dobrze opisana.
Zacznij od odpowiedniej długości
Długość trasy dobieramy do jej poziomu trudności. Przyjmujemy następujące minima:
| Poziom | Tag | Minimalna długość |
|---|---|---|
| Trasa łatwa | tr-łatwa |
100 km |
| Trasa średnia | tr-średnia |
70 km |
| Trasa trudna | tr-trudna |
20 km |
Pamiętaj: kilku krótkich odcinków nie sumujemy jako jednej trasy. Cztery łatwe trasy po 30 km nie zastąpią jednej łatwej trasy o długości co najmniej 100 km.
Pokaż, skąd wynika poziom trudności
Jeśli oznaczasz trasę jako tr-średnia albo tr-trudna, pokaż innym, co sprawia, że jest wymagająca.
Najlepiej:
- opisać miejsca wpływające na poziom trudności;
- dodać zdjęcia technicznych odcinków;
- wskazać przeszkody, takie jak kopny piach, błoto, strome podjazdy, brody lub inne wymagające fragmenty.
Samo zdanie „trasa jest dość wymagająca” niewiele mówi. Konkretne przykłady i zdjęcia pomogą innym dobrze przygotować się do przejazdu.
Upewnij się, że trasa jest legalna
To jedna z najważniejszych rzeczy. Zanim dodasz trasę, sprawdź jej cały przebieg.
Najbezpieczniej prowadzić ją przez:
- drogi powiatowe i gminne;
- drogi leśne dopuszczone do ruchu publicznego;
- drogi polne, o ile nie są oznaczone jako teren prywatny lub objęte zakazem ruchu.
Sprawdź, ile jest asfaltu
RATs skupia się przede wszystkim na jeździe poza asfaltem, dlatego warto sprawdzić proporcje nawierzchni:
| Udział asfaltu | Klasyfikacja |
|---|---|
| Poniżej 40% | Trasa spełnia wymagania |
| 40–50% | Wymagany dodatkowy tag tr-asfalt |
| Powyżej 50% | Trasa nie spełnia wymagań legalizacji ani współautorstwa. Autor ma 3 miesiące na wprowadzenie wymaganych zmian; po tym czasie, przy braku reakcji, temat może zostać zamknięty |
Udział nawierzchni można sprawdzić między innymi w aplikacji Komoot:
Dbaj o miejsca, przez które jedziesz
Jeśli trasa przebiega przez park krajobrazowy, obszar Natura 2000 albo jego otulinę, jedź szczególnie uważnie. Nie niszcz nawierzchni i nie ingeruj w otoczenie — zależy nam, żeby te miejsca pozostały dostępne także dla kolejnych osób.
Opowiedz innym, czego mogą się spodziewać
Dobry opis nie musi być długi, ale powinien dawać jasny obraz trasy.
Po jego przeczytaniu druga osoba powinna wiedzieć:
- walorów turystycznych;
- rodzaju nawierzchni i charakteru przejazdu;
- poziomu trudności;
- najważniejszych przeszkód;
- czasu potrzebnego na przejechanie trasy.
Sam „goły plik GPX” to za mało — dodaj kilka informacji, które naprawdę pomogą przed wyjazdem.
Opis trasy
Tytuł
Nie komplikuj tytułu. Wystarczy, że od razu będzie wiadomo, skąd ruszamy, dokąd jedziemy i ile kilometrów ma trasa.
- W przypadku pętli wskazujemy punkt początkowy.
- W przypadku nitki wskazujemy punkt początkowy oraz końcowy.
- Opcjonalnie możemy dodać krótką, chwytliwą nazwę trasy.
Stosujemy jeden z poniższych schematów:
[NAZWA TRASY], pętla [PUNKT POCZĄTKOWY], [KM]
[NAZWA TRASY], [START] → [META], [KM]
Przykłady poprawnych tytułów:
- Suwalskie szutrostrady, pętla Malesowizna, 80 km
- Warsaw Szuter, Warszawa → Wyszków, 120 km
Co warto umieścić we wpisie?
Opis ogólny
Napisz w kilku zdaniach, jaki charakter ma trasa i co jest w niej ciekawego.
Mapa trasy
Zrzut ekranu z mapą przygotowaną w planerze tras aplikacji GOADV.
Plik GPX
Usuń z niego zawrotki, ogonki, ślady postoju i inne zbędne pozostałości. Następnie dopasuj trasę do dróg w GPXstudio, korzystając z funkcji Routing. Gdy poprawisz plik, podmień starą wersję w poście głównym, aby nikt nie pobrał nieaktualnego śladu.
Legalność
Informacje dotyczące legalności przebiegu trasy (opcjonalnie).
Informacje o przejeździe
Praktyczne uwagi wynikające z przejazdu trasą.
Opis szczegółowy
Dodaj informacje o ważnych punktach, ciekawych miejscach, noclegach i trudniejszych fragmentach. Zdjęcia będą dużą pomocą.
Na jakim etapie jest trasa?
status-koncepcja— trasa jest na etapie planowania i wpis będzie jeszcze modyfikowany przez Ciebie.status-dla-kartografa— trasa została objechana przez Autora i jest gotowa do weryfikacji przez Kartografa, lub chcesz żeby została sprawdzona zanim pojedziesz w teren- zamknięcie tematu — trasa nie ma potencjału, aby spełnić wymagania legalizacji ani współautorstwa, na przykład jest zbyt krótka lub zawiera za dużo asfaltu. Autor ma 3 miesiące na reakcję i wprowadzenie wymaganych zmian; po tym czasie temat może zostać zamknięty.
Co spotkamy po drodze?
tr-piachy— na trasie znajdują się odcinki piaszczyste.tr-brody— na trasie występują brody.tr-błoto— na trasie występują problematyczne odcinki błotne.tr-podjazdy— na trasie znajdują się strome podjazdy lub zjazdy.tr-poligony— trasa prowadzi przez teren nieczynnego poligonu.tr-tory-crossowe— trasa przebiega w pobliżu torów motocrossowych.tr-widokowa— trasa przebiega przez wyjątkowo malownicze okoliczności przyrody.
Jak dobrać poziom trudności?
tr-łatwa
- przejezdna bez większego wysiłku nawet przez kierowcę o niewielkich umiejętnościach jazdy w terenie;
- dla komfortowej jazdy zalecane są opony 80/20;
- odpowiednia dla ciężkich motocykli klasy adventure, np. BMW R1200GS, KTM 1290 lub Honda Africa Twin;
- Typowe elementy: przede wszystkim szybkie szutry i ewentualnie drogi polne;
- Nie powinna zawierać: głębokich kolein, kopnego piachu, błota ani stromych podjazdów.
tr-średnia
- przejezdna przez kierowcę mającego około 1–2 lat doświadczenia w jeździe terenowej;
- dla komfortowej jazdy zalecane są opony 50/50;
- przeznaczona przede wszystkim dla motocykli o średniej masie;
- Typowe elementy: fragmenty techniczne, takie jak koleiny, brody lub luźny piach.
tr-trudna
- wymaga zaawansowanych umiejętności jazdy w terenie;
- dla komfortowej jazdy zalecane są opony 20/80;
- przeznaczona przede wszystkim dla lekkich motocykli enduro;
- Typowe elementy: trudne odcinki techniczne, m.in. strome podjazdy i zjazdy, tereny podmokłe, dużą ilość błota, głęboki piach lub głębokie koleiny.
©️ Publikuj tylko własne trasy
Jeśli trasa pochodzi z innego serwisu albo została przygotowana przez inną osobę, nie kopiuj jej bez zgody.
Możesz ją opublikować, gdy:
- jesteś jej autorem; albo
- masz wyraźną zgodę autora na jej modyfikację i opublikowanie na forum.
Pomyśl o mieszkańcach
Dobra trasa to także taka, która nie uprzykrza życia osobom mieszkającym w pobliżu.
Jeśli możesz:
- planuj wjazdy do lasu i wyjazdy z niego z dala od domów;
- prowadź odcinki off-road z dala od zabudowań;
- unikaj miejsc, w których przejazdy mogą przeszkadzać lokalnym mieszkańcom.
Brody — fajne, ale z głową
Bród może być świetnym fragmentem trasy, ale dodawaj go tylko wtedy, gdy przejazd jest rozsądny i bezpieczny.
- Bród powinien być widocznie używany i mieć przejezdną, możliwie twardą nawierzchnię.
- Za optymalny uznaje się bród o głębokości sięgającej maksymalnie do połowy koła motocykla, z twardym podłożem lub płytami.
- Każdy bród należy oznaczyć jako osobny punkt na ścieżce oraz opisać.
- W przypadku przejazdu po piachu lub kamieniach o dopuszczeniu brodu decyduje Kierownik.
- Jeżeli bród jest trudny lub niebezpieczny, a w pobliżu znajduje się most, trasę należy poprowadzić przez most.